Achtergrond

In de zorg wemelt het van de mooie plannen en idealen. De patiënt moet centraal staan, de zorg moet op maat zijn, patiënten moeten zelf hun arts, ziekenhuis en verzekeraar kunnen kiezen en ook nog eens hun eigen zorg 'sturen'.
Gonny ten Haaft onderzocht deze vragen in gesprekken met artsen, verpleegkundigen en managers die ziek zijn, of ziek zijn geweest. Zij vormen een bijzondere groep patïënten, omdat zij én ervaringsdeskundig zijn én deskundig in de zorg. Bovendien is bekend dat zieke hulpverleners vaak anders tegen patiënten, hun vak en de zorg gaan aankijken. Uit eerder onderzoek zou zelfs blijken dat zij door hun ziekte een 'leerzame gedaanteverandering' ondergaan.
Ten Haaft trekt twee belangrijke conclusies. De behoefte van patiënten aan warmte, aandacht en betrokkenheid wordt ernstig onderschat. Tegelijkertijd worden hun mogelijkheden om mondig, kritisch en actief te zijn overschat. Zolang de overheid in het beleid blijft vasthouden aan die actieve en kritsche patiënt die zelf goed aangeeft wat hij wil, laat zij zieke mensen in de steek.